سرطان لنفاوی Hodgkin (که بنام بیماری Hodgkin نیز شناخته می شود)، سرطانی است که از یاخته های سیستم لنفاوی (بخشی از سیستم ایمنی بدن) که لنفوسیت نامیده می شود، رشد می کند. لنفوسیت ها نوعی از گلبول های سفید هستند که به بدن کمک می کنند تا با بیماری ها مبارزه کند. همه غدد دیگر بافت لنفاوی به عنوان غدد خوش خیم لنفاوی (NHL) نامیده می شوند.

مفهوم سرطان لنفاوی Hodgkin

این سرطان در سال 1832 توسط دکتر Hodgkin شناسایی شد. سرطان لنفاوی Hodgkin با تفاوت هایی که در زیر میکروسکوپ دارد و نیز با تفاوتی که در رشد و در میزان سرایت آن دارد، مجزا شد. این تفاوت ها عبارتند از :

  • در سرطان لنفاوی Hodgkin، الگوی گسترش بیماری منظم است: پیشرفت از یک گروه از غدد لنفاوی به دیگر غدد لنفاوی از راه منطقه ای از غدد لنفاوی می باشد.

  • برخلاف سرطان لنفاوی غیر Hodgkin، سرطان لنفاوی Hodgkin با حضور لنفوسیت غیرطبیعی که یاخته Sternberg (یا لنفوسیت B) نامیده می شود، مشخص می گردد. این یاخته های متمایز، بزرگ تر از لنفوسیت های طبیعی هستند و هسته محصور بزرگی دارند.

سرطان لنفاوی Hodgkin اغلب در غدد لنفاوی بالایی بدن (از قبیل قفسه سینه، گردن و زیر بازوها) آغاز می شود. این بیماری سبب می شود که بافت لنفاوی بزرگ شود و بر ساختارهای مجاور خود فشار بیاورد. چون همه بافت های لنفاوی به هم مرتبط هستند، این سرطان می تواند از یک بافت لنفاوی به همه بافت های لنفاوی در هر نقطه از بدن سرایت کند.

انواع سرطان لنفاوی Hodgkin

سیستم گروه بندی فعلی سرطان لنفاوی، سیستم WHO است. این سیستم، سرطان های لنفاوی را براساس برخی مشخصه ها شناسایی می کند از قبیل: ظاهر یاخته ها، مشخصات کروموزم یاخته و وجود برخی از مواد شیمیایی خاص بر روی سطح یاخته ها.

دو نوع اصلی از سرطان لنفاوی Hodgkin عبارتند از سرطان لنفاوی Hodgkin کلاسیک (که بیشتر سرطان ها را دربرمی گیرد) و سرطان لنفاوی Hodgkin با لنفوسیت غالب گره دار. هر نوع سرطان به روشی متفاوت رشد می کند و گسترش می یابد.

آمار مربوط به سرطان لنفاوی Hodgkin

سرطان لنفاوی Hodgkin نادر است و حدود یک درصد از سرطان ها را در ایالات متحده دربرمی گیرد. در بین سرطان های لنفاوی، سرطان لنفاوی Hodgkin کم تر از دیگر سرطان های لنفاوی شایع است. سرطان های لنفاوی غیر Hodgkin، هفتیمن سرطان شایع در مردان و زنان آمریکایی می باشد.

گرچه سرطان لنفاوی Hodgkin در هر سنی ممکنست رخ دهد ولی بیشتر در سنین بین 15 تا 40 سالگی و نیز سن بالاتر از 55 سالگی شایع است.